Karta na Andrzejki ze swojego zdjęcia: gotowy prompt

Jak zrobić kartę ze zdjęcia w ChatGPT?

Dodaj fotografię do rozmowy z funkcją tworzenia obrazów i wklej prompt. AI ma zachować rozpoznawalnego bohatera, a z jego pozy, dodatków lub otoczenia wyprowadzić pomysł na kartę. Samo dobierze scenerię, sposób rysowania i krótki tytuł.

1. Wybierz zdjęcie jednej osoby albo zwierzaka. Twarz lub pyszczek powinny być ostre i dobrze oświetlone.
2. Załącz plik i wklej całe polecenie. Zostaw AUTO w pierwszej linijce albo zastąp je imieniem, przezwiskiem lub krótkim tytułem.
3. Obejrzyj podobieństwo i przeczytaj napis. Porównaj wynik z oryginałem, zanim poprosisz o kolejną kartę.
4. Pobierz gotowy obraz. Zapisz plik z generatora, zamiast robić zrzut ekranu rozmowy.

Dodawanie zdjęć i edycję opisuje instrukcja tworzenia obrazów OpenAI. Potrzebujesz dostępu do tej funkcji; samo rozpoznawanie zdjęć przez czat nie wystarczy. Prompt możesz skopiować bezpłatnie, a generowanie podlega limitom Twojego konta.

Przykład 3 · drugi prompt, dwa załączniki

Jak zrobić kolejne karty do własnej talii?

Zachowaj pierwszą udaną kartę jako wzór wyglądu. Do następnej generacji dodaj dwa pliki w tej kolejności: zdjęcie nowego bohatera, a potem gotową kartę. Dzięki rozdzieleniu ról AI dostaje informację, czyją twarz narysować i z którego obrazu wziąć ramkę oraz kolory.

W tej próbie pierwszym załącznikiem był portret mężczyzny, a drugim karta „DROGA DO SIEBIE” z poprzedniego przykładu. Tytuł i scenę ponownie dobiera generator. Jeśli chcesz własny napis, dopisz na końcu polecenia: „Użyj dokładnie tytułu: …” i wpisz swój tekst.

Stwórz jedną nową kartę na Andrzejki, która będzie kolejną częścią tej samej autorskiej talii. Wymyśl dla niej krótki polski tytuł (1–3 słowa) i umieść go w polu podpisu.

Załącznik 1: fotografia NOWEGO bohatera. To jedyne źródło jego wyglądu. Zachowaj rysy i proporcje twarzy lub pyszczka, wiek, spojrzenie, kierunek głowy, fryzurę, okulary, charakterystyczne dodatki albo układ i kolory łat. Pozostaw widoczne całe uszy, fryzurę lub nakrycie głowy.

Załącznik 2: GOTOWA KARTA, wzór języka wizualnego talii. Przejmij technikę ilustracji, sposób rysowania i cieniowania, charakter palety, konstrukcję oraz grubość ramki, proporcje 2:3, typografię, położenie i wielkość pola podpisu. Rozdziel szatę graficzną od fabuły: przejmij tylko szatę graficzną. Nie kopiuj twarzy, stroju, głównego motywu ani charakterystycznych rekwizytów poprzedniego bohatera.

Dla nowej osoby lub zwierzaka wymyśl odrębną opowieść. Oprzyj ją na dwóch lub trzech widocznych cechach zdjęcia: pozie, spojrzeniu, dodatku, kolorach, świetle lub otoczeniu. Dobierz nową scenerię, symbole i rekwizyty. Zmieniaj akcenty kolorystyczne i szczegóły ornamentu w granicach stylu wzoru. Karty mają wyglądać jak dzieła jednego ilustratora, ale każda ma mieć własny pomysł. Podobieństwo bohatera jest ważniejsze niż dekoracje.

Tytuł ma nazywać nową opowieść, nie opisywać działania generatora. Wpisz go tylko raz, z poprawnymi polskimi znakami i czytelnością jak na wzorze. Nie umieszczaj na karcie słów technicznych takich jak „AUTO” czy „PODPIS”.

Oddaj wyłącznie jeden płaski obraz całej nowej karty na wprost, z całą ramką, podpisem i marginesami. Bez planszy kilku kart i bez powielania karty wzorcowej.

Załączniki w kolejności: 1. nowe zdjęcie, 2. gotowa karta wzorcowa. Generuj po jednej karcie.

zoom_in

zoom_in

„NOWE HORYZONTY” zachowują profil, okulary, fryzurę i zarost. Zachód słońca ze zdjęcia rozrósł się w górską panoramę. Z pierwszej karty przeszły sposób rysowania, roślinna ramka i jasne pole podpisu. Niżej możesz porównać obie karty obok siebie.

zoom_in

zoom_in

Wzór wpłynął także na treść: wróciły mapa i drogowskaz, choć prompt prosi o nowe rekwizyty. Spójność stylu wyszła lepiej niż różnorodność motywów. Jeśli przy Twoich kartach pomysły będą się powtarzać, wskaż konkretne elementy do zastąpienia i nowy punkt zaczepienia ze zdjęcia.

Pokazany wynik powstał po poprawieniu drugiego promptu: wcześniejsza wersja wpisała na karcie dosłownie „AUTO”. Tekst do skopiowania powyżej jest już wersją, która dała „NOWE HORYZONTY”, bez późniejszego retuszu.

To początek autorskiej talii dla gości. Kolejne zdjęcia łącz z tą samą kartą wzorcową, żeby ograniczyć stopniowe zmiany stylu. Nadal porównuj ramki, wielkość portretów i napisy. Pełnego zestawu ani klasycznej talii tarota nie odtwarzaliśmy w tej demonstracji.

Jakie zdjęcie wybrać do personalizowanej karty?

Najlepszy punkt wyjścia to portret z widoczną twarzą, fryzurą lub całymi uszami zwierzaka. Przydadzą się też elementy, z których może powstać pomysł: gest, charakterystyczne okulary, ubranie lub ciekawe otoczenie. Prompt pozwala je twórczo rozwinąć.

Przy psie lub kocie sprawdź, czy cień nie ukrywa umaszczenia. Przy osobie wybierz ujęcie bez mocnego filtra i okularów zasłaniających oczy. Jeśli włosy, dłoń lub inny zwierzak zasłaniają twarz, AI musi dopowiedzieć brakujący fragment. Wtedy lepiej zmienić zdjęcie niż wydłużać polecenie.

Użyj własnej fotografii lub takiej, którą możesz w ten sposób wykorzystać. Dla znajomych wybierz zdjęcia, na których użycie się zgodzili. W przykładach sprawdziliśmy kota i dwie dorosłe osoby. Nie trzeba podmieniać w prompcie gatunku zwierzaka ani opisywać ręcznie każdej cechy portretu.

Własny podpis na karcie: co wpisać?

AUTO zostawia wybór tytułu generatorowi. Jeśli masz własny pomysł, w głównym prompcie zastąp AUTO tekstem po PODPIS:, np. „OLA”, „MISTRZ DRZEMKI” lub „STRAŻNICZKA KANAPY”. Taki podpis stanie się też inspiracją sceny. To propozycje do własnych kart; pokazane wyżej tytuły wymyśliło AI.

Na Andrzejki pasuje żart zrozumiały dla uczestników. Nie musisz wybierać nazwy klasycznej karty tarota: tworzymy dekorację na imprezę, a nie odtwarzamy kompletnej talii do wróżenia. Krótki napis zostawia więcej miejsca na duże litery i portret.

Jak poprawić podobieństwo i napis na karcie AI?

Wskaż jedną konkretną różnicę i wróć do oryginalnego zdjęcia. „Bardziej podobny” mówi modelowi mniej niż opis brakującej łaty, zmienionej fryzury lub zbyt okrągłego pyszczka. Do korekty załącz zdjęcie źródłowe oraz kartę, którą chcesz poprawić.

Jeśli zniknęła ciemna plamka, możesz dopisać: „Przywróć plamkę nad okiem po lewej stronie zdjęcia. Zachowaj pochylenie głowy, ramkę i podpis z karty”. Użyj takiego polecenia tylko wtedy, gdy opisuje Twój błąd. Pokazane karty nie wymagały tej korekty.

Gdy problemem są litery, poproś o zmianę samego napisu i podaj go ponownie w cudzysłowie. Przeczytaj polskie znaki i sprawdź odstępy także w małym podglądzie. Przy uporczywej literówce możesz poprosić o puste pole i dodać podpis w edytorze graficznym. Jeśli pokazujesz później efekt takiej pracy, uwzględnij ten dodatkowy krok.

Jak wykorzystać kartę na Andrzejki i przygotować próbny wydruk?

Gotowy obraz możesz wysłać jako pamiątkę albo dodać do wiadomości z zaproszeniem. Wspólny zestaw sprawdzi się też jako pomysł na oznaczenie miejsc przy stole. Treść zaproszenia dopisz w wiadomości, żeby nie upychać daty, adresu i planu wieczoru na małej karcie.

Do domowej dekoracji najpierw wydrukuj jedną sztukę. Wstaw pobrany plik do dokumentu, zachowaj proporcje 2:3 i ustaw np. 8 × 12 cm. Wyłącz rozciąganie obrazu na całą kartkę. Oceń napis, ciemne tło i margines wokół ramki, zanim przygotujesz pozostałe karty.

Pliki PNG z przykładów mają po 1024 × 1536 pikseli. Nie sprawdzaliśmy ich na papierze; podany rozmiar to punkt startowy do próby, a nie zapewnienie jakości wydruku. Pliki nie mają przygotowanych spadów ani osobnego rewersu. Jeśli zamawiasz karty w drukarni, najpierw ustal jej wymagania i przygotuj zgodny z nimi skład.

Masz ochotę wykorzystać to samo zdjęcie w rozmowach? Zobacz również prompt do naklejki kota z własnym napisem.